· 

Een roze wolk met blikseminslag

Nadat ik 2 nachten niet had geslapen omdat ik alleen maar aan het spugen was, heb ik op woensdagochtend de verloskundige gebeld omdat ik wilde weten hoe mijn bloeddruk was. Ik had verder geen klachten en overdag was er niks aan de hand maar ik vertrouwde het niet. Ik voelde wel genoeg leven in mijn buik maar wilde zekerheid. Ik was al 5 dagen overtijd en was het zwanger zijn toch al een tijdje beu. 

Gelukkig was mijn bloeddruk goed maar de verloskundige zag wel dat ik erg moe was. Ik had nu 2 hele nachten niet geslapen maar door de rug en heupklachten sliep ik eigenlijk al maanden niet goed meer. Soms was een nacht met 4 uur veel en de laatste weken vond ik het fijn dat de Olympische Spelen werden uitgezonden. Zo zat ik in de vroege morgen al in mijn stoel in de woonkamer hierna te kijken zodat Bjorn beter kon slapen omdat hij overdag toch gewoon aan het werk moest. 

De verloskundige besloot me te strippen en dit hielp, begin van de middag kwamen de weeën op gang en om er verder niet op in te gaan en details te besparen werd laat in de avond dan eindelijk onze dochter Bo geboren. 

Wat was het heerlijk om haar eindelijk in onze armen te hebben. De volgende ochtend kwam grote broer Cas samen met familie op visite en mochten we daarna lekker naar huis toe. 

We genoten van de kraamweek want Cas was een echte grote trotse broer en het was heerlijk om hem te zien met onze kraamhulp.

De week erna was Bjorn ook nog vrij, heerlijk genieten met ons gezin. Lekker 'uitslapen' en samen naar buiten. Een rondje van nog geen kilometer leek op een hele marathon (ook al heb ik deze nog nooit gelopen) maar beter iets dan niets en in mijn actieplan (zie foto) stond eigenlijk starten met 5 minuten en dit elke dag vergroten met 5 minuten. Maar ik heb uiteindelijk meer gekeken naar de afstand. Hier een klein rondje bleek ongeveer 800-1000 meter te zijn en ik deed hier ongeveer 20-30 minuten over. Dit heb ik 3 dagen gedaan en de laatste keer zelfs alleen met beide kinderen omdat ik me zo goed voelde. 

 

En toen gebeurde wat we totaal niet aan hadden zien komen. Terwijl ik 's middags op bed lag te rusten, kreeg ik een nabloeding. Ik ben met de ambulance naar het ziekenhuis gebracht waar ik door een gynaecoloog ben gezien en behandeld. Waarna ik nog extra bloed heb gekregen en een nachtje ter observatie in het ziekenhuis ben moeten blijven. De kinderen waren opgevangen door onze ouders en Bjorn is bij mij gebleven. 

De volgende ochtend mochten we naar huis toe maar wat was ik moe. 

Daarna is er niet veel terecht gekomen van mijn actieplan. Sinds van het weekend voel ik me weer wat beter. We hebben wel wat uitstapjes naar familie gehad maar sinds vandaag ben ik pas weer gaan wandelen. Ik begin nu weer met opbouwen en zal de powerwalk welke vanaf volgende week ingepland stond, later starten. 

 

Reactie schrijven

Commentaren: 3
  • #1

    Jolanda Pauw-Pladdet (dinsdag, 27 maart 2018 08:32)

    Goh Kim wat heftig. Ik schrik hiervan. Toch ff rustig aan doen. Jou kennende komt dat bewegen en in shape komen wel goed. Geniet van je kindjes. Knuf van mij

  • #2

    Sandra Rumkorf (dinsdag, 27 maart 2018 10:38)

    rustig aan he Kim. Ook al voel je je nog zo goed, rustig opbouwen. Al ga je pas over een maand weer rustig opbouwen, het komt wel goed met in shape komen. Geniet lekker van je gezin (en hopelijk nog wat zon de komende dagen) Groetjes

  • #3

    Gewichtsconsulent Kim (dinsdag, 27 maart 2018 22:34)

    Hey Jolanda en Sandra, Ik ga zeker proberen rustig aan te blijven doen ookal ben ik geen stilzitter. Voor het herstel van mijn lichaam is dat nu wel het belangrijkste. Genieten van de kids ga ik zeker doen :)